De avonturen van Anna Molino |
|
![]() ![]() |
De avonturen van Anna Molino (schelmenballade, 1980)
In Nederland zijn we niet zo verwend met zgn. schelmenliteratuur, dwz,
poëzie of proza waarin de schurk, schelm, booswicht een (vaak komische)
hoofdrol speelt(...) 't Buitenland is wat rijker bedeeld: Gargantua
en Pantagruel van Rabelais is daarvan een kloek voorbeeld. Overigens,
wie kent niet aanverwante lectuur zoals de rijmpjes en stripjes van
het moordlustige duo Max und Moritz de meest treurige, sadistische en
vermakelijke schelmenstreken uithaalt? 't is opvallend dat vooral het
mannelijk geslacht geknipt lijkt voor dit soort schurkenrollen. Des
te aardiger eens een boekje te lezen waarin een vrouw van jongs af aan
haar omgeving op stuitende wijze het leven zuur, zo niet onmogelijk
maakt(...) Natuurlijk loopt het tenslotte ook met Anna niet best
af, althans naar oprecht-christelijke maatstaven... of de duivelin
zelf treurt om haar uiteindelijk lot en bokkepotige partner, valt te
betwijfelen. In elk geval zal de lezer van Anna's verdere en meedogenloze
avonturen zich niet bekocht voelen: andermans leed is altijd leuker,
niet in het minst wanneer zulk Noodlot treffend geïllustreerd wordt
met plaatjes van Peter Vos. Deze weinig stichtelijke en bijwijlen wansmakelijke geschiedenis is
in geen enkel opzicht relevant.(...) Niet geschikt voor openbare
bibliotheken.
|
| :: het werk van Mensje van Keulen verschijnt bij Uitgeverij Atlas, Amsterdam :: |