Het leven van Maria Talberg en haar zusje Bee wordt verstoord wanneer
een man, die een neef van hun allang weggelopen vader blijkt te zijn,
hun moeder het hof maakt. De man, oom Leen, drijft een winkel in dierenvoer
en aanverwante artikelen. Dat is echter niet de enige reden waarom de
meisjes hem al snel 'de beestenman' noemen. Ze ergeren zich aan hem,
ze walgen van hem, en dit alles groeit uit tot een haat die hem genadeloos
zal weten te treffen.
Maria is kwetsbaar, maar niet weerloos. Ze is eigenwijs, geestig, ontroerend
en een tikje boosaardig. De rode strik vertelt dan ook niet alleen een
spannende geschiedenis, maar voert de lezer ook binnen in de tintelende
wereld van een overrompelend meisje.
In de artikelen en documentaires die de afgelopen jaren over (serie)moordenaars
zijn gemaakt, wordt opvallend vaak gesteld dat de daders weliswaar een
onevenwichtige jeugd hebben gehad, maar verder uiterlijk het leven van
een modale burger leiden. Mensje van Keulen draagt in deze ragfijne
roman haar exemplaar bij. Aan de rode strik is hoegenaamd niets bloedstollends
te ontdekken - en net dàt is horribel, want toch wordt er een
moord met voorbedachten rade in gepleegd, en staat uiteindelijk Maria
nog met beide beentjes op de grond(...) een subtiele thriller.
- Arjan Peters in De Volkskrant.
...lof voor haar stilistische vaardigheid (...) gevoel voor suspense
- Alle Lansu in Het Parool.
...een wereld waarin de taal de baas is...
- Doeschka Meijsing in Elsevier.
...een spannend verhaal vol onheilspellende tragiek waarin de schrijfster
een geraffineerd spel speelt met het ethisch gevoel van de lezer(...)
Beelden van afschuwelijke, vieze, enge dingen roepen onmiddellijk het
eigen kindergevoel op. Bij het zien van 'magere vingers waarvan er twee
aan de binnenkant zo donker waren als tabak' denkt Maria: "Als
je zulke vingers in je mond hield, werd je tong er bitter van"
en griezelt de lezer met haar mee. Een subtiele vooruitwijzing naar
wat er tijdens de moordpartij gebeurt. Op die manier leidt de schrijfster
je de geheimzinnige wereld van Maria binnen, een kinderwereld vol angsten,
gegriezel om vieze dingen als een emmer vol krioelende wormen, ruzietjes
met buurkinderen, leugentjes en pesterijen. (...) razend knappe dialogen
en duivels goed geschreven.
- Ingrid Hoogervorst in De Telegraaf.
[een prozafragment uit
De rode strik]
[een gesproken fragment uit De rode
strik]